Bijna laat ik de houten kist met verse ‘cœur de bœuf’ tomaten vallen. Het gordijn achter de zetel doet een wilde dans en ik hap naar adem. Langzaam til ik het witte linnen gordijn opzij en een klein vogeltje met glanzende blauwe veren kijkt me verstijfd aan. Zonder nadenken strek ik mijn hand en streel
MonthSeptember 2025
Wispelturigheid
Veel geslapen heb ik niet. Het is pikkedonker als ik Fons uitzwaai, die met zijn hebben en houden naar Parijs vertrekt. We hebben het niet uitgesproken, maar ik weet dat het lang gaat duren voor we elkaar weer zien. Er is een nieuwe fase aangebroken als je kind enkel nog thuiskomt voor Kerstmis en misschien

